Μέχρι πριν απο λίγες μέρες τον μόνο Σάλας που γνώριζα ήταν το σπουδαίο ποδοσφαιριστή της Χιλης που πριν κάποια χρόνια διέπρεπε στα γήπεδα της Ιταλίας. Ψέμματα. Υπήρχε και ένας ακόμη, ο Γιάννης Σαλάς που πριν 60βάλε χρόνια  διετέλεσε οργανωτής του δεύτερου αντάρτικου στη Σάμο.

Αυτές τις μέρες βρίσκεται στην επικαιρότητα ένας άλλος Σάλας. Ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς που ανακοίνωσε την πρόθεση εξαγοράς της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου μέσω της απόκτησης των μετοχών του Δημοσίου. Σπεύσαν, όλοι οι παπαγάλοι να χειροκροτήσουν την συγχώνευση που προσαμόζεται στα δεδομένα της νέας εποχής για τον τραπεζικό τομέα. Ταυτόχρονα η χρηματογορά σημείωσε αξιόλογα κέρδη υποδεχόμενη τα «νέα», που εάν γίνουν πραγματικότητα θα μιλούμε για έναν νέο «κολλοσό» στα τραπεζικά δεδομένα της Ελλάδας.

Η ερώτηση είναι η εξής και προφανής: Το κράτος δανείζει τις τράπεζες δισεκατομμύρια  εν μέσω σφαγής των δικαιωμάτων των εργαζόμενων, ώστε οι τράπεζες με τη σειρά τους να αγοράζουν την δημόσια περιουσία; Αν γίνει δεκτή αυτή η πρόταση, μέχρι πιο σημείο θα έχει φτάσει ο πολιτικός κρετινισμός των τρισάθλιων υποχείριων της τρόϊκας που λέγονται ελληνική κυβέρνηση;  Ξεπούλημα ρε καθίκια, αλλά και με τα δικά μας λεφτά; Τους δανείζετε για να μας εξαγοράζουν και κατα τα άλλα «δεν υπάρχει σάλιο»;

Υπάρχει κανείς που να έχει πάρει μυρωδιά αυτή την κομπίνα; Που είναι οι «γάτες» δημοσιογράφοι που ξεσκεπάζουν τα πάντα; Ποιος θα μιλήσει για αυτό το λιθαράκι που προστίθεται στο οικοδόμημα του αίσχους;

Άστε το.  Κανείς.

Μόνό αν πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Μόνο αν αποφασίσουν ότι αυτοί παράγουν τον πλούτο και ότι τους ανήκουν όλα αυτά. Και εθνικοποιήσουν τις τράπεζες, την ενέργεια, τις μεταφορές προς μια παραγωγική βάση που θα υπηρετεί την εργαζόμενη πλειοψηφία και όχι τους τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανους και τα πολιτικά τους τσιράκια…

Advertisements