Εγώ με τις φτέρνες ανάλαφρες

νικητής στο αγώνισμα του δρόμου

εγώ με τους μυώνες χαλύβδινους

θριαμβευτής στο ακόντιο.

ξανθός γενειοφόρος Έλληνας.

Μες στο μυαλό μου ένα πλατάνι αναπτύσσεται

στις φλέβες μου βουίζει το καλοκαίρι.

.

Ο φέρων τραύμα στον μηρό από τη μάχη του Μαραθώνα

χτυπήθηκα Ακρίτας με το θάνατο.

ο μαθητής του Ηράκλειτου

στη ρεματιά τους Τούρκους καρτερώ

βάφονται τα χαλίκια κόκκινα,

ο εραστής της Σαπφούς

πυροπολώ τη φρεγάτα μεσάνυχτα όξω απ’την Ύδρα.

.

Κι αν μ’ εξόρισαν με φυλάκισαν με βασάνισαν

κι αν μ’εκτέλεσαν το ’49,

ο του Αισχύλου ομότεχνος

κι ομοούσιος του Μακρυγιάννη,

θ’αξιωθώ την ημέρα που ο λαός μου

αφέντης θα χτίζει τα όνειρά του.

.

(Γιώργος Ζιόβας, Στίχοι Παρα Πόδα, Αθήνα 2005)

Advertisements