Στιγμιότυπο από την χθεσινή συνέλευση στο Σύνταγμα Χθές ήταν η τρίτη συνεχόμενη ημέρα κατάληψης της πλατείας Συντάγματος και καλέσματος των «αγανακτισμένων» για απογευματινή-βραδυνή διαμαρτυρία. Είχα την ευκαρία για λίγες ώρες το βράδυ να φέρω γύρα και να δω την κατάσταση από τα μέσα.

Κάπου στα 7-8.000 άτομα. Έρχονται συνέχεια απο το μετρό και άλλοι φεύγουν.

Η σύνθεση του κόσμου; Όλες οι ηλικίες. Και πάρα πολλή νεολαία. Σίγουρα πολλοί εργαζόμενοι και αρκετές οικογένειες με τα παιδιά τους.

Φάνηκε μια σχετική «διαίρεση» της πλατείας κατα τη γνώμη μου. Στο πάνω «διάζωμα» επί της Αμαλίας οι συγκεντρωμένοι φωνάζουν διάφορα συνθήματα ενάντια στην Κυβέρνηση, τη Βουλή, το μνημόνιο, τους πολιτικούς, κ.α. Το κλίμα εκεί είναι πιο πολύ πανηγυρτζίδικο και χαβαλεδιάρικο. Διαγωνισμός μπινελικιού, εκτόνωση και ελληνικές σημαίες στις μπροστινές σειρές να μοστράρουν. Ανάμεικτα συνθήματα άλλα πολιτικά, άλλα κάφρικα ή γηπεδικού τύπου.

Στο κάτω «διάζωμα», δηλαδή επι της πλατείας Συντάγματος έχει στηθεί άλλο σκηνικό. Κουβεντούλες, πηγαδάκια και πολύς κόσμος συγκεντρωμένος πίσω απο το συντριβάνι. Εκεί βρίσκεται μια μικροφωνική με κόσμο που κάθεται κάτω και άλλους τριγύρω όρθιους όπου διεξάγεται η συνέλευση , συζητάνε, οργανώνουν ομάδες εργασίας, ετοιμάζουν κείμενα και τα ψηφίζουν(με ανάταση χεριών). Συμμετέχουν περι τα 1000 άτομα λόγω του ότι οι τεχνικές δυνατότητες δεν βοηθούν για κάτι περισσότερο. Οι τοποθετήσεις σύντομες, το πολύ 5 λέπτά και ακούγονται τα πάντα απο πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις. Υπολογίζω ότι σε αυτή την πρωτόγνωρη μορφή συνέλευσης σίγουρα την παρακολούθησαν περί τις 2 με 3 χιλιάδες ανθρώπων από τις 10:30 μέχρι τις 12:30, ενώ πρέπει να μίλησαν μέσα σε 2 περίπου ώρες κάπου στους 40-50.

Η διαφορά ανάμεσα στα δύο «επίπεδα» της πλατείας είναι εμφανής. Την εξηγεί και συμφωνώ με τον συγγραφέα του άρθρου στο Αριστερο Βήμα(δες εδώ). Είναι η πραγματική διαπάλη ενός κινήματος εν τη γεννέση του με πολλές αντιθέσεις (κάποιες αγεφύρωτες πιστεύω). Το κίνημα αυτό δεν προκύπτει από παρθενογέννεση, αλλά είναι καρπός των αγώνων του προηγούμενου διαστήματος και νέων δυνάμεων που εισέρχονται στο προσκήνιο και διεκδικούν λόγο και ύπαρξη στον αγώνα ενάντια στην λαίλαπα που σαρώνει τα πάντα.

Χωρίς να κρύβω τις επιφυλάξεις μου για το ότι συμβαίνει στο Σύνταγμα, είδα μια σαφώς βελτιωμένη εικόνα σε σύγκριση με την πρώτη ημέρα και μια υπόθεση που έιναι ανοικτή, ελπιδοφόρα και μπορεί να συναντηθεί και να αλληλητροφοδοτήσει τις ήδη υπαρκτές διεργασίες και κινήματα του αγώνα. Πάνω απ’όλα είναι μια πραγματική κίνηση μαζών που η Αριστερά θα πρέπει να αισθάνεται σαν «το ψάρι μέσα στο νερό» και να κολυμπήσει ενδεχομένως και κόντρα στο ρεύμα, και όχι σαν «τη μύγα μέσα στο γάλα». Τα λέει εξίσου καλά και ο Παναγιώτης Σωτήρης στο άρθρο του(δες εδώ).

Παρακάτω ακολουθεί το χθεσινό ψήφισμα της Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος:

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.

Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.

Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

Advertisements