«Ξέρω πολύ καλά πόσο μεγάλη είναι η δυσαρέσκεια, η πίκρα, η πίεση που υφίστανται όλες οι ελληνικές οικογένειες, όλες οι ηλικίες. Ξέρω ότι σε κάθε σπίτι υπάρχει ένας τουλάχιστον άνεργος. Ξέρω τι σημαίνει να μην υπάρχει δουλειά στο μαγαζί. Τι σημαίνει να μειώνεται η σύνταξη. Τι σημαίνει να φοβάσαι μην χάσεις την δουλειά σου σε ηλικία που είναι δύσκολη η προσαρμογή. Τι σημαίνει να νιώθει η νέα γενιά ότι έχει αδικηθεί, ότι τα πράγματα είναι γι’ αυτήν πολύ πιο δύσκολα»

Τάδε έφη Ευάγγελος Βενιζέλος, λίγο μετά την «πανυγηρική» εκλογή του από την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας στο ΠΑΣΟΚ. Αυτής τη διαδικασίας-τσίρκο, που με τη βοήθεια του παραμορφωτικού χουντο-φακού των ΜΜΕ προσπαθούν να μας την παρουσιάσουν σαν την «επανεκκίνηση» του πολιτικού πτώματος (σε προχωρημένη αποσύνθεση) που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Ο πολιτικός σεισμός της ηλιόλουστης Κυριακής συνοψίζεται στις μερικές δεκάδες χιλιάδες βαρειεστημένων-με μιση καρδιά-κρυφών οπαδων του Μπένι που πήγαν να ασκήσουν το θλιβερό δικαίωμα τους. Απ’όσο αντιλήφθηκα δεν ταλαιπωρήθηκαν ιδιαίτερα στις ουρές. Το κέντρο βάρους της σημερινής ημέρας εντοπίστηκε στα κατα τόπους κέντρα διανομής πατάτας που γέμισαν ασφυκτικά. Ακόμα και η πατάτα αποδείχθηκε πιο δημοφιλής από τον νεοεκλεγέντα «πολλά» υποσχόμενο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Αφού κατάφερε λοιπόν, ο ένας και μοναδικός υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ να έρθει…πρώτος(εδώ γελάμε, που είσαι ΓΑΠ!), άρχισε με τη γνωστή ευφράδεια του να μας δουλεύει κανονικά. Τόσο απύθμενο θράσος και μίσος για τον λαό, λίγοι το έχουν τόσο πολύ καλλιεργημένο. Το πρωτοπαλίκαρο της επίθεσης στην Αριστερά, με βρώμικο πόλεμο σε ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ ότι είναι τα «κόμματα της δραχμής», είναι σίγουρο ότι θα πρωταγωνιστήσει στους φραστικούς τραμπουκισμούς στη Βουλή, στην πιο χυδαία έκφραση του μνημονιακού μαύρου μετώπου και θα διεκδικήσει αποφασιστικό ρόλο στη νέα συγκυβέρνηση που αποζητούν με λύσσα οι αστοί μετά τις εκλογές.

Ας σταθεί ο λαός στο ύψος του και να τους συντρίψει τόσο εκλογικά όσο και στους δρόμους. Αυτή να είναι η μόνη απάντηση στα «ξέρω» που δήλωσε ο Μπένι.

Η ιστορία έχει δείξει ότι υπάρχουν ποικίλοι τρόποι να καταλήξει κανείς στο καλάθι της. Θα ήθελα να ήμουν με κάποιο τρόπο στο μέλλον να έβλεπα τι τελικά συνέβη σε όλη αυτή την πολιτική αλητεία που είναι μαζεμένη στο ΠΑΣΟΚ. Αν τελικά θα έπαιρναν ένα παραδειγματικό μάθημα από το λαό ή θα τη σκαπούλαραν όπως συνήθιζαν να κάνουν οι περισσότεροι αστοί πολιτικοί στη νεώτερη ελληνική ιστορία.

Από την άλλη, εφόσον δεν υπάρχουν χρονομηχανές και άλλα τέτοια θαυμαστά, θα αρκεστώ στην ιδέα ότι στο άχαρο και καταθλιπτικό παρόν θα προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε το σκηνικό της ρήξης και της ανατροπής όσες δυσκολίες και αν προκύψουν. Και θα διαβάσουν οι επόμενες γενιές αν κατορθώσαμε να «κάνουμε την ανάγκη ιστορία» με μια νικηφόρα επανάσταση ή αν πέσαμε μαχόμενοι στην προσπάθεια μας για αυτή…

Advertisements