Ο Γιώργος Ζώης είναι ένας νέος σκηνοθέτης ταινιών μικρού μήκους. Το να χαρακτήριζα τον Γ.Ζώη ως «ταλαντούχο» και «πρωτότυπο» με «φρέσκιες ιδέες», θα τον αδικούσε κατάφορα. Η θεματολογία που επιλέγει στις ταινίες του είναι ξεκάθαρα κοινωνικοπολιτική. Και ο τρόπος που ταιριάζει τις εικόνες, τους ήχους και τις καταστάσεις που αναδεικνύει, μοναδικός.

Η κίνηση της κάμερας είτε πρόκειται για slow motion είτε για αδιατάρακτη βασανιστική ροή εικόνων της καθημερινότητας, αιχμαλωτίζει τη σημερινή ελληνική κρίση. Και στη συνέχεια την επιστρέφει-εκτοξεύει στο θεατή χωρίς φτιασιδώματα, σκηνοθετικά κολπάκια, χιούμορ ή εξωραϊσμούς. Πρόκειται για μια εικόνα ωμή και ανελέητη. Χωρίς διαλογους, καθώς τα καρέ του φιλμ αποτυπώνουν αυτό που πρέπει να ειπωθεί χωρίς περαιτέρω επεξηγήσεις.

Ο Γιώργος Ζώης πριν ένα χρόνο πήρε το πρώτο του μεγάλο «βραβείο». Δεν αναφέρομαι στη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ της Βενετίας, αλλά την απαγόρευση του διαφημιστικου σποτ που σκηνοθέτησε για την Biennale από την ΕΡΤ.

Το «Casus Beli» προβλήθηκε το 2010 στο φεστιβάλ της Βενετίας. Αυτή η ταινία μικρού μήκους κέρδισε το κοινό και αξίζει να την δείτε παρακάτω. Όπως λέει και ο σκηνοθέτης, πρόκειται για μια ταινία που δείχνει το πέρασμα από τη διαβίωση στην επιβίωση. Ιδιαίτερα το φινάλε είναι ανεπανάληπτο. Δείχνει ότι μπορεί να υπάρξει κίνηση κόντρα στο ρεύμα. Αναστροφή και γκάζια προς την ανάποδη. Και αν πέσει ένας θα πέσουν όλοι!

Advertisements