Λοιπόν. Αγαπημένοι φίλοι του μπλογκ,

Πετάξτε τώρα από το παράθυρο ότι τραγούδι έχετε του Τσαλίκη, της Βίσσης, της Βανδή, του Κιάμου, του Πλούταρχου.

Πάρτε την βαριά και κάντε θρύψαλλα τους Locomodo και τα «Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα», «Δεν προλαβαίνω».

Εσείς αναγνώστες μου, που σας αρέσει το ποτάκι σε alternative beach bar με Manu Chao ή κάνα Gallaher και Santana, κάντε διάλλειμα και κοιτάξτε λίγο παρακάτω αυτή την ανάρτηση.

Και τέλος αγαπητέ συνοδοιπόρε στη μπλογκόσφαιρα, (ναι εσένα λέω) που απολαμβάνεις το κρασάκι σου πάνω στο χασαπόχαρτο (αφού έχεις «ρημάξει» ένα κιλό παϊδάκια), και τώρα σε έχει πιάσει ο καημός με τραγούδια του Στελάρα, σταμάτα!

Ακολουθεί το μοναδικό σουξέ του φετινού καλοκαιριού. Θα νομίζετε ότι κάνω πλάκα, αλλά θα διαπιστώσετε ότι είναι το απόλυτα επίκαιρο κομμάτι για τη ζωή μας. Και από ένα καλλιτέχνη αρκετά αξιόλογο.

Πάμε λοιπόν!

Χρήστος Θεοδώρου – «Βουλιάζουμε φίλε».

Στίχοι:

Είναι η ζωη μας καραβι που μπάζει
μοιαζει ελπιδα που δρόμο αλλάζει
κλεμμενα όνειρα φρουδες ελπιδες
κομματια, συντριμια και σκόρπιες σανίδες

Βουλιάζουμε φίλε παρτο χαμπαρι
σαβούρα γεμάτο είναι το αμπάρι
μα πάει τελείωσε πιάσαμε πάτο
ένα καράβι με χάχες γεμάτο.

Βίρα τις αγκυρες πανια σηκωμενα
όλα ειναι ψευτικα σικε πουλημενα
παιζουμε θάτρο παιχνιδια στημένα
με ταξη και ευπρεπεια τα παντα βαλμένα

Μόνο ψευτικα βράδια κοιμάσαι
σαν ζεις την αλήθεια τρομάζεις φοβάσαι
κοροιδο ήσουν κορόιδο θα σαι
τράβα κουπι, τράβα και σκάσε

Βουλιάζουμε φίλε παρτο χαμπαρι
σαβούρα γεμάτο είναι το αμπάρι
μα πάει τελείωσε πιάσαμε πάτο
ένα καράβι με χάχες γεμάτο.(x2)

Advertisements