» Κανένας δε γεννιέται ήρωας Νίττε. Μόνον αγωνίζεται διαρκώς να γίνει τέτοιος. Αν το πέτυχε, τυχαίνει να μην το ξέρει καλά-καλά ούτε τη στιγμή που τα τινάζει, αφού σπάσαν όλα τα δάκτυλα, του τσαλαπάτησαν τα νεφρά, τον άφησαν να ξεπαγιάσει, να πεινάσει ή να πνιγεί στα ίδια του τα περιττώματα…»

Ναζιστική Γερμανία, έτος 1939. Ο Άντον Μπορν διαβαίνει την πόρτα του κελιού του μετά από έξι χρόνια φυλάκισης και εγκλεισμού του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Είναι ο γιός ενός κομμουνιστή ράφτη που οργανώθηκε από την παιδική ηλικία του στο κομμουνιστικό κόμμα Γερμανίας και αναδείχθηκε ως εργατικό στέλεχος στα χρόνια της δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Μετά τον εμπρησμό του Ραϊχσταγκ και τον ανελέητο διωγμό όλων των «αντιφρονούντων» ο Άντον βρίσκει τα πάντα διαλυμένα μετά την αποφυλάκιση του. Οι οργανώσεις δεν λειτουργούν πια και ο κομματικός μηχανισμός είναι αποδιοργανωμένος. Οι σύντροφοι, οι συνδικαλιστές και οι συμπαθούντες κρύβονται, δεν εκδηλώνονται.

Ταυτόχρονα η ναζιστική μηχανή αρχίζει να μαρσάρει. Πρώτα το σύμφωνο μη επίθεσης με την ΕΣΣΔ και στη συνέχεια η κατάκτηση της Δυτικής Ευρώπης. Ακολουθεί η εισβολή στην Ανατολική Ευρώπη που αρχίζει να φλέγεται από το Βορρά μέχρι το Νότο. Ο Άντον και οι σύντροφοι του δίνουν μάχη με το χρόνο να ξαναστήσουν από την αρχή τις οργανώσεις. Τα φύλλα επιστράτευσης για τοανατολικό μέτωπο έρχονται ακόμα και σε συντρόφους, και η Γκεστάπο εξαπολύει ανθρωποκυνηγητό ενάντια σε κάθε μορφή αντίστασης. Παρόλαυτά, οι κομματικές οργανώσεις αρχίζουν και συγκροτούνται σε συνθήκες βαθιάς παρανομίας. Σχεδιάζονται και πραγματοποιούνται αποδράσεις από φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Παράνομα τυπογραφεία στήνονται από το μηδέν και έντυπο αντιφασιστικό υλικό μοιράζεται κάτω από τη μύτη των ναζήδων στα μεγάλα εργοστάσια και τις γειτονιές. Ανακτώνται οι επαφές με τις υπόλοιπες πόλεις και με άλλες αντιφασιστικές οργανώσεις. Οι συνωμοτικοί κανόνες και η διπλή ζωή είναι η καθημερινότητα χρόνων για πολλούς από τους κομμουνιστές που μάχονται μέσα στην καρδιά του κτήνους.

Ο Anton Saefkow

Κάποια στιγμή, η ζυγαριά αρχίζει να γέρνει σε βάρος του Γ’ Ράιχ. Η μεγάλη αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού ξεκινάει, μαζί και η αντίστροφη μέτρηση για το ναζιστικό καθεστώς το οποίο λυσσασμένα προσπαθεί να αποφύγει την επακόλουθη πορεία του προς την καταστροφή. Η μάχη στο εσωτερικό της χώρας και ιδιαίτερα στο Βερολίνο που δραστηριοποιείται ο Άντον Μπόρν είναι ανελέητη. Το βράδυ οι βομβαρδισμοί και οι κοφτές ανάσες στα καταφύγια. Την ημέρα τα βασανιστήρια και οι εκτελέσεις από τη Γκεστάπο και τα Ες Ες. Μέχρι την τελική πτώση του ναζισμού. Μια πέρα για πέρα αληθινή ιστορία…

—————————————————–

Κρατώ στα χέρια μου ένα πολυκαιρισμένο βιβλίο.

Οι σελίδες του έχουν φθαρεί από το χρόνο. Το εξώφυλλο του σχεδόν έχει αποκολληθεί από τον κορμό και η ηλικία του βιβλίου προδίδεται από την ταλαιπωρημένη όψη του, τα μικρά πυκνά γράμματα και τη μυρωδιά παλαιοβιβλιοπωλείου. Πρόκειται  για το μυθιστόρημα του Έμιλ Ρ. Γκροϋλιχ «Κανείς δε γεννιέται ήρωας«.

Αντικείμενο του βιβλιου είναι η λογοτεχνική απόδοση της ζωής και της δράσης του κομμουνιστή-αντιφασίστα Anton Saefkow που έχτισε τη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση του KPD(Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας) στο Βερολίνο την περίοδο 41′- 44′. Η δράση της οργάνωσης επικεντρωνόταν στα εργοστάσια πολεμικού υλικού όπου καλούσε σε σαμποτάζ και στην προπαγάνδα ενάντια στο ναζιστικό καθεστώς. Ο Saefkow ήταν μεταλλεργάτης και υπήρξε ηγετικό στέλεχος του KPD στο Βερολίνο και τη Δρέσδη. Από το 1933 εώς το 1939 φυλακίστηκε στο Fuhlsbüttel, στο Αμβούργο και στο Νταχάου. Ανέπτυξε σημαντική δράση υπό συνθήκες βαθιάς παρανομίας ανασυγκροτώντας τις κομματικές οργανώσεις και τον αντιφασιστικό αγώνα στο Βερολίνο την περίοδο 41’-44’.Τον Ιούλιο του 1944 συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 18 Σεπτέμβρη.

Το εξώφυλλο στη γερμανική έκδοση – «Keiner wird als Held geboren»

Μην περιμένετε να δείτε κάποια ταινία ή άλλο βιβλίο για τον Anton Saefkow. Για τους πολλούς, η ιστορία της Γερμανικής Αντίστασης συνοψίζεται στην πρόσφατη ταινία με τον Τομ Κρούζ “Valkyrie” και κάπου εκεί τελειώνει το στόρυ. Η ιστορία ως γνωστόν γράφεται από τους νικητές. Και έτσι ο Anton Saefkow και οι σύντροφοι του πέρασαν στη λήθη της αιωνιότητας. Το μόνο που τους θυμίζει πια είναι κάνα δυο δρόμοι στη Γερμανία που έχουν το όνομα τους και ένα βιβλίο που έγραψε ο Ε.Ρ.Γκροϋλιχ το 1961. Η μόνη περίπτωση να το βρείτε είναι να είστε πολύ τυχεροί και να ψάξετε καλά τις πιο δυσπρόσιτες γωνιές ενός παλαιοβιβλιοπωλείου…

Υ.Γ.(1) Μετά από ένα googlαρισμα διαπίστωσα ότι μάλλον το βιβλίο έχει επανεκδοθεί και είναι διαθέσιμο απο τις εκδόσεις «Αλφειός»

Υ.Γ.(2) Παραθέτω ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον/επίκαιρο διάλογο ανάμεσα σε δύο ήρωες του βιβλίου:

«Όταν αρχίσει  ο Κόκκινος Στρατός να ανταποδίδει τα χτυπήματα, όταν πιάσει να σβήνει ο μύθος για το αήττητο του Χίτλερ, τότε ήρθε η ώρα μας«, είπε ο Ζιούλ.

– «Να θες νας μείνεις απόξω, να εξοικονομάς τον εαυτό σου για αργότερα, αυτό είναι σοσιαλδημοκρατική αρχή, το ξέρεις καλά«, μουρμούρισε ο Άντον.

– «Μήπως καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια και τους καμαρώνουμε; Πως μπορείς να σχεδιάσεις επίθεση ενός συντάγματος, όταν έχεις μόνο έναν λόχο στη διάθεση σου; Η αλλαγή θα μας φέρει τόσους καινούριους αγωνιστές, που θα έχουμε τότε αρκετές δυνάμεις και για τις ενέργειες που θέλεις«, είπε ο Ζιούλ.

Τα παραπάνω λοιπόν, τροφή για συλλογισμό-προβληματισμό σε σχέση με σήμερα!

 

Advertisements